MargreetH34
 

22 oktober 2025 

Wat me het meest opvalt in de gedichten is de onverschrokkenheid waarmee allerlei heftige emoties rond het sterven van Jeanette onder ogen wordt gezien. De eenzaamheid van zowel Jeanette en Niek, van Niek de pijn om je geliefde te zien lijden en het onvermogen daaraan echt iets te verhelpen, de bittere woede in de steek gelaten te zijn door familie en hulpverlening, overal alleen voor te staan zonder emotionele en praktische ondersteuning, komen onverbiddelijk naar voren. Er is gelukkig ook de dankbaarheid als eindelijk iemand van de thuiszorg, Annet, met daadkracht, inzicht en mededogen reageert op een onhoudbaar geworden situatie. Ik vond de gedichten vaak pijnlijk om te lezen. Tenslotte valt het taalgebruik mij op door de vaak 'gewone' woorden, de spontane spreektaal die emoties onverbloemd weergeeft

Een liefdevol en intiem kijkje in de periode van ziekte en sterfte
Een review over de sonnettenbundel;  "Niemand sterft alleen",  door Niek Hendriks
 

Wat een mooie gedenkplaats heb je voor mijn zusje Jeanette Clarisse gemaakt.
Midden in de bloementuin van de Nieuwe Ooster Begraafplaats in Amsterdam.    
Daar zijn jullie nog steeds samen. Jij praat, zij slaat op.

En dan, op 30 juni 2025, de publicatie van de sonnettenbundel ‘Niemand sterft alleen,’ geschreven door jou,  Niek Hendriks. Een geschiedenis van het leven van Jeanette, zoals jij dit 27 jaar hebt meegemaakt.
De sonnetten raken mij tot in mijn ziel. Jouw liefde voor haar zorgt bij mij soms voor een tranendal.
Ik zou kritisch op de teksten kunnen zijn, maar dat is onzinnig.
Wat ik lees is zo intens en waarachtig dat dat muggenzifterij zou zijn. Liever feliciteer ik je met deze prachtige sonnettenbundel als memoriam voor Jeanette Clarisse 29-8-1953 – 11-9-2024: ze was inderdaad je alles.

Geschreven door Marys Clarisse

 Een liefdevol en intiem kijkje in de periode van ziekte en sterfte

Afscheid nemen van je geliefde in een periode van 27 jaar, elke keer een stukje afscheid nemen tot het definitieve einde daar is. Een hele persoonlijke gedichtenbundel vol liefde en eerlijkheid, want ook de minder mooie dingen in het leven krijgen een plaats.

Met een glimlach en een traan heb ik dit gelezen en het krijgt een plekje op de boekenplank dat ik het boek makkelijk kan pakken, want er staan gedichten in die je graag wilt herlezen.

Je volgt het leven van Niek Hendriks en zijn vrouw Jeanette Clarisse in gedichtvorm, het is zeer intiem om mee te leven in zijn gedachten en gevoelens en af en toe voelde ik mij een voyeur om zo dichtbij te zijn, maar het was ook heel mooi en liefdevol om te lezen.

Sylviavbh 30 juli 2025

 'Niemand sterft alleen' is de neerslag van een strijd op leven en dood van een geliefde die zich zevenentwintig jaar lang heeft voltrokken, totdat ook het allerlaatste jaar zich aan kwam dienen, waarin haar voortijdig eind werd aangekondigd. Deze bundel is een eerbetoon aan Jeanettes leven: iedereen met wie de schrijver voor, tijdens en natuurlijk na Jeanettes dood te maken heeft gekregen, krijgt een plekje in het boek: al dan niet gestorven, meer of minder behulpzame familieleden van weerszijden, hulpverleners, een tweetal vijanden die Jeanettes voordat het haar tijd was in de dood heenzonden, ze komen allemaal aan de beurt, in deze liefdevolle, soms ook harde dichtvorm. Mogen deze gedichten troost bieden aan diegenen die in een identiek proces van steeds een beetje sneller, steeds een beetje vaker afscheid moeten nemen van een dierbaar iemand hebben meegemaakt. --- Niek Hendriks (1959) sleet zijn vroege jeugd nabij de Duitse grens, waarna hij naar de hoofdstad verhuisde om een boek te schrijven. Niek studeerde geschiedenis en streefde diverse carrières na – marktonderzoeker, boekverkoper, typist, vertaler, corrector, puzzelmedewerker – totdat hij in 2000 de pen weer ter hand nam, om sindsdien gestaag aan zijn oeuvre te werken. Meeuwen schuilen niet in bomen is zijn meest persoonlijke werk. 

JanMichel 22-07-2025